Finike'de acele etmeyi öğrenemezsin, çünkü kimse seni acele ettirmiyor; portakal kasaları gibi gün de yavaş yavaş yükleniyor. Sahil boyunca yürürken ölçtüğün tek mesafe, bir dondurmadan diğer banka kadar olanı. Akşamüstü güneşi denizin üstüne yayılınca, "bugün yine hiçbir şey yapmadım" pişmanlığı bile tatlı geliyor. Plan yapmak yerine zarı at; Finike'de en doğru karar zaten hep en tembel olanıdır.